Tuesday, March 22, 2011

Ibong Migrante

Pababa nang pababa
lipad
ng ibong migrante

mabigat ang pakpak
ni hindi na kayang umabante
paitaas

nilalamig
giniginaw
nanghihina

pabulusok na nang nakita
ng batang si juan
na kahapon pa kumakalam ang sikmura
itong ibong sa pagkampay, pagpagaspas ay nanghinawa

bumagsak sa lupa

nakangiting kinuha ng bata
at masayang bumalik
sa naghihintay na gutom na ring pamilya

...masaya nilang pinagsaluhan
ibong migranteng nahiwalay
sa langaylangayan
ng mga ibong kauring
nagmula sa japan


...at nangati nga ang lalamunan ni juan

YUNGIB

Doon sa yungib
mga hunyango ay nagkakandirit
wala mang hanging haginit
may halakhak sa mga labi
may ngising walang tigatig
matikas ang tindig
nagbabantay, sabik na sabik
kahit pawisan at amoy
anghit
itong hunyangong nakakurbata
at kamisadentro ang damit

Doon sa yungib
may kaban-kabang pawis
patung-patong na pagtitiis
mga sakong palamuti
sa kwebang pusikit
buwig na naani sa bukid
na hugis bilyones
sa mga mata ng hunyangong bienes

ngunit nang lumuha ang langit
ng pagkalakas-lakas
doon sa yungib
may biglang tumubong uhay
sa mga sako na apaw
sa mga ginintuang tahip
nagkakulay lilang kabote
mayroong berdeng banil
na tumutubo lamang sa tubig
mula sa amag ng pag-iisip
ng mga hunyangong mapagkipkip...

Disin sana ay nagamit
nalasahan ng bibig
ng mga tiyang nanginginig
ng mga katawang nagbibihis buto
ng abang mga mukha na hugis bungo
na buong araw sa gutom ay nangagbubuno

Doon sa yungib
nag-iba ang tono
ng mga hunyangong naglilo
sa sanay kilo-kilong tulong pan-serbisyo
sa kamay nila ay naglaho
salaping pinipintuho

ngayong hapung-hapo
sako-sakong pagkabigo
bilyong piso ang samyo
naging sentimong mabaho
kawawang mga hunyango
lumuha ng dugo
sa labis na pag-iingat
at hangaring makapagtamo
makapagnakaw na naman

ng butil-butil na ginto.
-

Poppy




(opiumistik)

Sa pagninilay ng usok saking bibig
sa tuyong pitalyang nakalubid
anong inam tuwing ititirik
kamalayang pinaslit ng ligalig
saglit na hitit
isang mariwasang pagtirik
sa inabang kaisipan
tulad ng walang kasing itim
na usok ng lipunan
ng daang bayan
sa masukal na kagubatan ng isipan
ng mga di nakatikim ng kahirapan
silang nagpapasasa sa kapangyarihan
ng kanilang upuan
na nagpapakalunod sa paggasta
sa kabang yaman
ngunit hindi sa pinagnakawan
kundi sa labas ng bayan
paggasta sa L.A, Nevada, Paris at Taiwan
nagpapawis sa karangyaan at kaluwalhatian
habang ginagasta ang pinagpawisan
ng aking mamamayan
na walang sukat pag-ibayuhin
ang pagdidilig ng dugo at pawis
sa ilang dekadang pagkasubsob
ng mga palad dito sa lupang sakahan
mga pagpasan
ng ilang toneladang pait ng mga pagawaan
at maamong pagpapaalipin
sa mga dayuhan
konting ligalig?
Anong inam na dahilan ng mga nagpapalamig
sa Switserland, Mongolia at Korea

Di nga nila alam
anong inam
humitit ng usok ng ligaya
at magpainit sa dibdib ng masa
na papag-alabin ng ilang buntong-hininga,
pagkalam ng sikmura
na pilit pinagkakasiya babaryang kinikita
mula sa paltusing palad na nakatanghod
sa mumo ng pinagtatrabahuhang kumpanya,
bulasing kinalaykay sa basura
bawndering binawasan
ng mga nangungotong sa kalsada
mga Trapiko-sultanang nagmana sa ama
na mahilig magplano
sa ilalim ng mesa
habang nakasukbit mga kamay sa bulsa

Usok
magpakalunod sa usok nang itirik nito
kamalayan sa dakong konsepto
ng katotohanan
sa hayag na kalagayan ng lipunan
nang maisip, walang kasing sarap
magnilay-nilay habang humihithit
nang maisip, babala ng mga tabako, hope, winston, marlboro at philip

"Cigarette's warning
Government is Dangerous to your Health"

Wednesday, March 9, 2011

Mapa ng Pilipinas

Hihimasin ko ang Luzon ni Katrina, na parang nagha-hiking ako sa Siera madre o sa Mt. Mayon. Hihimasin nang walang tigil na kahit magkakalyo ang kamay, ang palad o paltusin ang paa sa pag-akyat ay lalamasin ko ang kanyang Luzon.


Kapag sawa na ko’y dahan-dahang magpapadausdus papunta sa tinutumbok na mahiwagang distinasyon. Ngunit tatawirin ko muna ang kapatagan ng kanyang Visayas. Hihipuin pababa ng paglalakbay ko sa kaparangan, sa pusod ng talampas ng visayas ni katrina.


Hanggang sa makarating sa Autonomous Region of Muslim Mindanao ni Katrinang laging nakabelo, nakabalot… ang hiwaga ng bataang pinagpipitagan ay tututukan ko ng kanyon ng pagmamahal.


At kakabayuin, aariin, kukuhanin, sasakupin, at gigyerahin na parang G.I Joe na bumibisita.


Ngunit walang Green o Black Agenda..

Monday, January 24, 2011

Memorandum of Aggreement


MOA
(Security Center’s Top Secret)
Susugod na raw kami. Kailangang makabawi at mabawi ang pribadong pag-aari ng aming kasamahan. Kaya’t wala ng alinlangan kahit na walang Back-up. Susugod kami!!     Narinig ko kanina sa linya. Marahil, ito yung sinasabi nilang Defence Mechanism ng tao. Mukhang nagmumura kasi yung nasa kabilang linya. Paulit-ulit na “Betel garai!” ang sinasabi. “Betel garai mo mukha mo!!!” sagot ni commander leo alyas kesong-puti sa parang nag-Eespanyol na kausap, at dahil siguro sa inis ni commander sa kausap ay umakmang ihahagis nito ang mobile communicator sa dalampasigan. Sa baybay dagat na hindi bughaw ang kulay ng tubig at ilusyon na lang ang sariwang hangin. Pipigilan sana namin ang kanyang pagtatangka pero buti na lang napahinto ito. Naisip niya marahil na mahirap o sobrang hirap sumisid sa ganung ka… sa hindi masyadong malinis na tubig gaya ng Manila Bay.  
Isa pang counter-terror command strike forces, gaya ng dating hindi man lang naidadaan sa isang plano ang dapat sanang pinagpaplanuhan nang maigi. Gaya ngayon, nakatsinelas lang ako, walang laman ang wallet kundi isang daang ibinayad sakin ng klasmeyt ko. Malaking pasalamat ko nga at ngayon niya binayaran ang utang niyang nakaraang taon pa hiniram.
Humanay pa-platun ang tropa. Susugod na kami. Kaya’t nakihanay na rin ako sa kasama kong kuntodo-pustura, kapwa naka-ACU M-65 field jacket at may tatak na PM2 sa Beret flash na suot-suot nila sa kanilang ulo. Move! Move! Move! Si commander Leo alyas kesong-puti matapos maitago ang hawak niyang mobile communicator ay nagkasa ng tangan niyang M-16 baby armalite at saka sumakay sa halftrack humvee.
At kunwari may alam ako nang ikasa ko naman ang hawak na .38 caliber. Papaakyat na sa escalator ng Campo Uno, Security Center, napansin kong may nakaabang na Intel marahil. Mabilis na lumapit ang aming commander, “Co-chief, on alert na sa target?”
“The Ground is clear, commander” tugon nito. Matapos ay kapwa sila nagsalute sa isa’t isa. akala ko talaga ay isa siyang Intelligence ng Kalaban –upang magsagawa na naman ng isang tactical interrogation sabotage, mabuti at hindi.
Dinala kami sa Headquarters. Kasado na ang baril ko, kahit medyo nakakabadtrip ang suot kong tsinelas dahil sa nabasa na ito ng pasmado kong paa, alerto ako. “ Sir kami po yung may ari…” at pinapasok si jeslie sa loob ng opisina ng Security Center, ang klasmeyt kong may malinaw na paningin, pero walang pagtingin sa akin. Papasok pa sana kami, pero hinarangan kami ng aming hiya. Nakapustura ba naman kami ng pangsundalo. E, sinong hindi matatakot sa amin?! Kaya nakinig na lang ako mula sa labas ng office sa usapan ng naka-well attire na security officer at ang aming kasamahan. “…natatandaan ko po’y nailapag sa sopang inupuan kanina,” ani ni jeslie. Matapos ang mahaba-haba ring interrogation ay pinapirmahan ang Memorandum of agreement (MOA) na para sa mga nawawalan ng gamit. Hindi (naman!) burara ang klasmeyt ko. May mga bagay lang na sadyang nakatadhanang mawala, pero kung nakatadhanang magbalik ay magbabalik. Kahit pa maiwan mo ito sa pinaka malaking mall sa Asya.
Naisip ko lang kanina, kung ako ang nakapulot ng cellpown ni jes? hindi ko na iyon isasauli.
Hehe. Biro lang.

KALOG

Nagdadalaga na si Nene
May esensya na ang puri
Sa  negosyong pang gabi
Kasangkapaý pag-aARI

Presyo ng pakalog
Para sa minimum na sahod
Bente bawat hipo
Sampung lalaki kada gabi…
10 X 20 pesos
Equals two hundred (200)
sa 31 araw = 6,200
“para sa munting pangangailangan
Ng nagdadalagang si nene”
Kung susumahin.
Kung minsan ay lampin
ang pamalit sa napkin…
Kailangan na shampoo,
Kailangan na pabango
Kailangang pampaganda mula buhok hanggang kuko
mga pangangailangang basiko

Presyo ng pakalog
Hipo ng matanda
bente na minimum
Sampung matanda
10 X 20 pesos = 200
Sa isang buwang kasiyahan
anim na libo (6,000)

Dalaga na si nene
Minsan ay lampin
ang pamalit sa napkin.
Sa kanyang inusenteng palad
Lalapag na bayad-serbisyo
ilang bungkos ng piso
matapos ipahawak,
ipakamot ang nangangating itlog
may ganting hipo
sa kepyas at suso…

Para sa esensya ng pakalog
Di na muna matutulog,
magpapakapuyat sa tugtog
ng mga Oh at Ah
ng mga malilibog
sa kaselanan doon iuumpog
inaalog, kinakalog
nang hingalin sa sariling pagkalubog





dikta ito ng lipunan; ang mga lumpen na itunutulak at sadya pang inilulugmok ng kahirapan!
walang ibang dahilan kundi ang bulok at sirang sistema ng lipunan! at kung may tunay ngang tuwid na daan,

malaking pagbabago ang ilulunasad nito sa buhay ng maralitang Pilipino. Patuloy nating isigaw ang tunay na paglaban sa lihis na landas! Isigaw ang paglaban! para sa tunay na pambansang kapakanan!!

Umaapoy na ang kanyang Trono

Umaapoy na ang kanyang Trono

Nang mapasilip
mga mata ay naningkit
may banaag ng ningas
ang espasyong kubli
umaapoy ang langit?
nakasisilaw, silahis na tanglaw
iyon nga, kaning-ningan ng dilaw na araw
sa alapaap tumatanglaw...
halakhak?
nakaupo sa trono
buo na sa isip ko
si Kristo na may putong sa ulo.
humahalakhak?
nakalilito.
nakaupo sa trono, hawak ay balaraw?
naibulalas, tanong na "Sino"
nakasisilaw, may ning-ning ang lapad na lapad na bunbunan at nuo...

umaapoy ang langit
Pero bakit?
hindi na yata maikubli ng mga salita
init ng impyernong pagkatao ng nakaupo
mukhang nalulusaw
lupit ng pagbabalat-kayo
o sadyang nagbabalik lang
orihinal na kulay
sa demonyong anyo?